Speciale dagen

Laatst zat ik babyfotoalbums van mezelf te bekijken. Het internet was uitgevallen, en er was niets op tv. Op één van de foto’s werd ik drie. Trots houd ik mijn baby born vast, haar naam was Sharon. Bijschrift van mijn moeder: de pop waar je al weken om zeurde, die kon plassen, boeren en praten.
Ergens, in de tijd dat ik die wonderbaarlijke pop kreeg, naar de studente die ik nu ben, heeft mijn verjaardag zijn magie verloren. Vaag kan ik me herinneren hoe ik weken van te voren al een hele waslijst van cadeaus had. Tegenwoordig ben ik al blij als ik één item op mijn lijstje kan zetten. Het ideale verjaardagscadeau? Oorbellen. Met oorbellen kan je bij mij niet fout gaan, zolang ze maar groot zijn. Bigger is better.
Niet alleen mijn verjaardag is zijn speciaalheid, zijn belang verloren. Ook andere ‘speciale dagen’ zijn niet veel meer dan een doodgewone dag. Koninginnedag? Het dorp waar ik in woon doet al jaren hetzelfde. Natuurlijk kan ik riskeren om uren vertraging te hebben in mijn missie uit te gaan in Amsterdam, maar dat uitgaan is precies hetzelfde als alle andere keren dat ik uitga. Net iets te veel drinken om mezelf nog nuchter te noemen, net te lang op hoge hakken staan om nog normaal naar de bus te kunnen lopen, om vervolgens doodmoe op een luchtbed neer te ploffen omdat ik bij een vriendin logeer.
Soms wens ik dat mijn kinderlijke verwondering terug is. Maar het lot van ouder worden is dat er steeds minder ‘eerste keren’ overblijven. Misschien is dat een van de redenen dat ik sinologie ben gaan studeren. Door een totaal andere taal (en cultuur!) te bestuderen, lijkt de wereld weer open te liggen. Alsof ik herboren ben, en van alles kan ontdekken. Een favoriete dichter uit het oude China, favoriet Chinees eten, en uiteraard de favoriete ‘speciale dag’. Wordt het Midherfstfeest, het Lantaarnfestival, het Drakenbootfestival, of toch het beroemdste feest van de Chinezen; het Nieuwjaar?
Als ik me net zo opgewonden gaat voelen over een van deze feesten, die voor mij zo goed als onbekend zijn, als ik was toen ik voor de tweede keer drie werd, heb ik mijn kinderlijke verwondering misschien weer terug gevonden. Tot die tijd is iedere verjaardag die voorbij komt net zo dagelijks en gewoon als internetten.

Gemaakt: 23 augustus 2010
Gepubliceerd: Jonc, Asian News editie 300, pagina 2